ﭘﻴﻮﻧﺪ دو ﮔﺎﻧﻪ ﻛﺮﺑﻦ – ﻛﺮﺑﻦ در رزﻳﻦ ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮ اﺷﺒﺎع ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻧﺎﺧﺎﻟﺼﻲ و ﺷﺮاﻳﻂ ﻧﺎﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﺤﻴﻄﻲ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺷﺪه، ﺗﻮﻟﻴﺪ رادﻳﻜﺎل آزاد ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﻛﺎﻫﺶ زﻣﺎن ﻧﮕﻬﺪارى ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﻴﺪ و ژل ﺷﺪن رزﻳﻦ ﻣﻲ ﮔﺮدد. در روشهاى ﻣﺘﺪاول ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﻘﺪار ﺑﻴﺸﺘﺮى از ﺑﺎزدارﻧﺪه ﻫﺎى ﺷﻴﻤﻴﺎﻳﻲ ﺧﺼﻮﺻﺎ از ﺧﺎﻧﻮاده ﻛﻮﺋﻴﻨﻮن ﻫﺎ اﻳﻦ اﻣﻜﺎن را ﻓﺮاﻫﻢ مینماید ﻛﻪ از ﺗﺸﻜﻴﻞ رادﻳﻜﺎل آزاد و ژل ﺷﺪن رزﻳﻦ در ﺗﺎﺑﻊ زﻣﺎن ﺟﻠﻮﮔﻴﺮى ﺷﻮد. اﻣﺎ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻣﻨﻔﻲ ﺑﺮ ﻛﺎﻫﺶ واﻛﻨﺶ ﭘﺬﻳﺮى و اﻓﺰاﻳﺶ ژل ﺗﺎﻳﻢ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ اﺟﺘﻨﺎب اﺳﺖ. در اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻳﻚ روش اﺑﺪاﻋﻲ، رادﻳﻜﺎل آزاد ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪه را ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ واﻛﻨﺶ دﻫﻲ ﺑﺎ اﻛﺴﻴﮋن ﻧﻤﻮده و ﺗﻮﻟﻴﺪ رادﻳﻜﺎل ﭘﺎﻳﺪارﺗﺮ ﭘﺮوﻛﺴﻲ مینماید. در ﻧﺘﻴﺠﻪ اﺛﺮ ﺑﺎزدارﻧﺪه ﺑﺪون ﺗﻐﻴﻴﺮ در ﻣﻘﺪار آن اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ. ﻟﺬا واﻛﻨﺶ رادﻳﻜﺎل ﭘﺮوﻛﺴﻲ ﺑﺎ ﺑﺎزدارﻧﺪه ﻣﻮﺟﻮد در رزﻳﻦ، ﺑﺎﻋﺚ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻤﭙﻠﻜﺲ رادﻳﻜﺎل ﻫﻤﻲ ﻛﺘﺎل و در ﭘﺎﻳﺎن رادﻳﻜﺎل آزاد ﺑﻪ ﻳﻚ ﻫﻴﺪروﭘﺮﻛﺴﻲ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻴﮕﺮدد. ﻛﻪ اﻳﻦ ﻓﺮاﻳﻨﺪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻋﺎﻣﻞ ﺑﺎزدارﻧﺪه ﻃﺒﻴﻌﻲ، ﻣﻮﺟﺐ اﻓﺰاﻳﺶ 62.4 درﺻﺪى زﻣﺎن ﻣﺎﻧﺪﮔﺎرى رزﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ.
تاثیر بازدارنده های طبیعی و شیمیائی بر روی زمان ماندگاری رزین پلی استر غیر اشباع
از دﻫﻪ ١٩٤٠ ﺑﺎ ورود رزﻳﻦ ﻫﺎى ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮ اﺷﺒﺎع ﺑﻪ ﺻﻨﻌﺖ، ﻣﺼﺮف آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﺪت اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺘـﻪ اﺳـﺖ. رزﻳـﻦ ﻫـﺎى ﭘﻠـﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮاﺷﺒﺎع ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ دارا ﺑﻮدن ﭘﻴﻮﻧﺪ دوﮔﺎﻧﻪ ﻛﺮﺑﻦ- ﻛﺮﺑﻦ، ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﭘﻠﻴﻤﺮ ﺷﺪن ﺧﻮد ﺑﺨﻮدى را دارﻧﺪ. ﻫﻤﭽﻨـﻴﻦ اﺳـﺘﻔﺎده از ﻣﻮﻧﻮﻣﺮ ﻫﺎى وﻳﻨﻴﻠﻲ، ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ اﺳﺘﺎﻳﺮن ﻣﻮﻧﻮﻣﺮ اﻳﻦ واﻛﻨﺶ را ﺗﺴﺮﻳﻊ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ ﺑﺮرﺳﻲ روﺷﻲ ﻛﻪ ﺑﺘﻮان رزﻳﻦ ﻫﺎى ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮ اﺷﺒﺎع را ﺑﻪ ﻣﺪت ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺗﺮ در اﻧﺒﺎر ﻧﮕﻬﺪارى ﻧﻤﻮد از اﻫﻤﻴﺖ ﺑﺎﻻﻳﻲ در ﺻﻨﺎﻳﻊ ﺑﺮﺧﻮدار اﺳـﺖ. روﺷـﻬﺎى ﻣﺨﺘﻠﻔـﻲ ﺑﺮاى ﻧﮕﻬﺪارى ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻣﺪت رزﻳﻦ ﻫﺎى ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮ اﺷﺒﺎع وﺟﻮد دارد ﻛﻪ در اﻳﻦ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺳﻪ روش آن ﻣﻄﺮح و ﺑﺮرﺳـﻲ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷﺪ.
روش اول، اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮدن ﻣﻘﺪار ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎزدارﻧﺪه ﺑﻪ رزﻳﻦ ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮاﺷﺒﺎع ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻪ اﻳﻦ ﺻﻮرت ﻣﻲ ﺗﻮان رزﻳﻦ را ﺑﺮاى ﻣـﺪت ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺗﺮ در اﻧﺒﺎر ﻧﮕﻬﺪارى ﻧﻤﻮد، ﻟﻴﻜﻦ ﻣﺸﻜﻞ دﻳﮕﺮى ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﻲ آﻳﺪ. ﺑﺎﻻ ﺑﻮدن ﻣﻴﺰان ﺑﺎزدارﻧﺪه، ﺑﺎﻋﺚ ﻛﺎﻫﺶ واﻛﻨﺶ ﭘﺬﻳﺮى و اﻓﺰاﻳﺶ زﻣﺎن ﮔﻴﺮاﻳﻲ ( زﻣﺎن ژل ﺷﺪن) رزﻳﻦ ﻣﻲ ﮔﺮدد. ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ در ﺻﻮرت اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻴﺰان ﺑﺎزدارﻧـﺪه، ﺗـﺄﺛﻴﺮ ﻣﻨﻔـﻲ ﺑـﺮ ﺧـﻮاص رزﻳﻦ ﺑﻪ وﺟﻮد ﺧﻮاﻫﺪ آﻣﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﻐﻴﻴﺮ در ﺧﻮاص اﺳﺎﺳﻲ رزﻳﻦ و ﻓﺮاﻳﻨﺪ ﻣﺼﺮف آن ﻣﻲ ﮔﺮدد. ﺑﺎ اﻳـﻦ ﺗﻮﺿـﻴﺤﺎت اﻳـﻦ روش، ﻛﺎرﺑﺮدى ﻧﻤﻲ ﺑﺎﺷﺪ.
روش دوم، ﻧﮕﻬﺪارى رزﻳﻦ ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮ اﺷﺒﺎع در دﻣﺎى ﺑﺴﻴﺎر ﭘﺎﻳﻴﻦ، در ﺣـﺪ ﺻـﻔﺮ درﺟـﻪ ﺳﻠﺴـﻴﻮس ﻣـﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ روش ﻧﻴﺰ ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﺑﺎﻻﺑﻮدن ﻫﺰﻳﻨﻪ ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺷﺮاﻳﻂ ﻣﻨﺎﺳﺐ، روش ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻟﻲ ﻧﻴﺴﺖ. اﻳﻦ روش در ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺳﺮد ﺑﻪ ﻃﻮر ﻃﺒﻴﻌﻲ ﻗﺎﺑﻞ اﺟﺮا ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﻳﮕﺮ در ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺳﺮد ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻃﺒﻴﻌﻲ ﻋﻤﺮ اﻧﺒﺎردارى رزﻳﻦ ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮ اﺷﺒﺎع ﺑﺎﻻ اﺳﺖ. وﻟﻲ ﻣﺸﻜﻞ اﺳﺎﺳﻲ در ﻣﻨﺎﻃﻘﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ دﻣﺎى ﻣﺤﻴﻂ ﺑﺎﻻ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ.
روش ﺳﻮم، اﻓﺰاﻳﺶ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺑﺎزدارﻧﺪه اﺳﺖ ﻛﻪ در اﻳـﻦ روش ﺑﺎ اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻴﺰان اﻛﺴﻴﮋن در داﺧﻞ رزﻳﻦ، ﺑﺎزدارﻧﺪه ﻓﻌﺎل ﻣﻲ ﺷﻮد و ﻓﺮاﻳﻨﺪ ﺗﻮﻟﻴﺪ رادﻳﻜﺎل آزاد در رزﻳﻦ را ﺑﺎ ﺑﺎزده ﺑﺎﻻﺗﺮى ﻛﻨﺘﺮل ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ. (ﻓﻨﮓ ﻣﺎوو ﻫﺎﻧﮓ وﻫﻤﻜﺎران-٢٠١١ ، ﻛﺎر ﻓﻴﻨﻚ ﺟﻮﻫﺎﻧﺲ-٢٠١٣) در اﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ روﺷﻲ ﺑـﺮاى ﺑﺮرﺳـﻲ اﺛـﺮ اﻛﺴـﻴﮋن ﻣﻄﺮح و ﺑﺎ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺳﺎزى ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ﻗﺮار ﻣﻲ ﮔﻴﺮد. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ در روش دﻳﮕﺮ اﺛﺮ ﻫﻤﺰدن از ﻃﺮﻳﻖ ﭘﻤﭗ ﺑﺎ ﺗﻮﻟﻴـﺪ ﺣﺒـﺎب ﻫـﻮا در داﺧﻞ رزﻳﻦ ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮ اﺷﺒﺎع ﻣﻄﺮح و ﺑﺎ ﻳﻚ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻛﺎﻣﻼ ﺻﻨﻌﺘﻲ ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻲ ﮔﺮدد.
ﻣﺒﺎﻧﻲ ﻧﻈﺮى ﭘﮋوﻫﺶ
در اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺮ روى ﻣﺤﺼﻮﻻت ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮاﺷﺒﺎع ﻛﻪ ﺣﺎوى ﭘﻴﻮﻧﺪ دوﮔﺎﻧﻪ ﻛﺮﺑﻦ-ﻛﺮﺑﻦ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﻨﺪ اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ. ﺑﺎزدارﻧﺪه ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده در ﺗﻤﺎﻣﻲ اﻧﻮاع رزﻳﻦ ﻣﻮرد ﺗﺤﻘﻴﻖ از ﻧﻮع ﻫﻴﺪروﻛﻴﻮن و رزﻳـﻦ ﻫـﺎى ﺑﺮرﺳـﻲ ﺷـﺪه ﻣﺤﺼـﻮﻻت ﺷـﺮﻛﺖ ﺻﻨﺎﻳﻊ ﺷﻴﻤﻴﺎﻳﻲ ﻓﺮاﭘﻞ ﺟﻢ و ﺷﺮﻛﺖ ﺳﻮاﻧﻜﻮر ﺗﺎﻳﻮان ﺑﻮده اﺳﺖ. ﺗﻤﺎﻣﻲ اﺳﺘﺎﻳﺮن ﻣﻮﻧﻮﻣﺮ ﻣﺼﺮﻓﻲ از ﺗﻮﻟﻴﺪات ﺷـﺮﻛﺖ ﭘﺘﺮوﺷـﻴﻤﻲ ﭘﺎرس و ﺣﺎوى ٤٠ ﻣﻴﻠﻲ ﮔﺮم ﺗﺮﺷﻴﻮﺑﻮﺗﻴﻞ ﻛﺘﻜﻮل ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﺴﺖ ﻫﺎ در ﻇﺮوف ﺷﻴﺸﻪ اى ﭘﻴﺮﻛﺲ ﺑﺎ ﻇﺮﻓﻴﺖ ٢٥٠ و ٥٠٠ ﻣﻴﻠـﻲ ﻟﻴﺘﺮ ﺑﺎ درب ﭘﻼﺳﺘﻴﻜﻲ اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺘﻪ و درب آن ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻧﻮار ﺗﻔﻠﻮن ﺻﻨﻌﺘﻲ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻧﺸﺘﻲ ﻣﺴﺪود ﮔﺮدﻳﺪه اﺳﺖ.
ﭘﻴﺸﻴﻨﻪ ﭘﮋوﻫﺶ
در ﺻﻨﺎﻳﻊ رزﻳﻦ ﺳﺎزى ﺑﻪ ﻃﻮر ﮔﺴﺘﺮده از ﻫﻴـﺪروﻛﻴﻨﻮن ﺑـﻪ ﻋﻨـﻮان ﺑﺎزدارﻧـﺪه اﺳـﺘﻔﺎده ﻣـﻲ ﺷـﻮد. ﺑﺎزدارﻧـﺪه ﻫـﺎ از ﺧـﺎﻧﻮاده-ى ﻫﻴﺪروﻛﻴﻮن ﺑﻪ اﺳﺘﺜﻨﺎء ﺑﻨﺰوﻛﻴﻨﻮن ﺟﻬﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ اﻛﺴﻴﮋن دارﻧﺪ. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻜﺎﻧﺴﻴﻢ واﻛﻨﺶ، اﺑﺘﺪا رادﻳﻜـﺎل ﺗﺸـﻜﻴﻞ ﺷﺪه ﺑﺎ اﻛﺴﻴﮋن ﻣﺤﻠﻮل در رزﻳﻦ واﻛﻨﺶ ﻣﻲ دﻫـﺪ و ﺳـﭙﺲ ﻣﺤﺼـﻮل آن ﺑـﺎ ﺑﺎزدارﻧـﺪه واﻛـﻨﺶ داده و از ﻃﺮﻳـﻖ ﺗﺸـﻜﻴﻞ ﻳـﻚ ﻛﻤﭙﻠﻜﺲ ﺑﻪ ﻣﺎده ﭘﺎﻳﺪار ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻲ ﺷﻮد. ﻣﻜﺎﻧﺴﻴﻢ واﻛﻨﺶ ﺑﻪ ﺻﻮرت ذﻳﻞ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺑﺮ اﺳﺎس ﻣﻜﺎﻧﺴﻴﻢ واﻛﻨﺶ ﻓﻮق ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻲ ﻣﻲ ﺷﻮد در ﺻﻮرت وﺟﻮد اﻛﺴﻴﮋن ﻛﺎﻓﻲ ﻣﺤﻠﻮل در رزﻳﻦ، ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺑﺎزدارﻧﺪه ﺑـﺎ ﺑـﺎزده ﺑﻴﺸﺘﺮى اﻧﺠﺎم ﺷﻮد و ﻋﻤﺮ اﻧﺒﺎردارى رزﻳﻦ اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﺑﺪ.
روش ﭘﮋوﻫﺶ
در اﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺎ روش ﺟﺪﻳﺪى اﻛﺴﻴﮋن و ﻫﻮا ﺑﻪ داﺧﻞ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎ رزﻳﻦ ﺷﺎرژ ﺷﺪه اﺳﺖ و ﺑﺎ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎى ﺷﺎﻫﺪ ﻧﻴﺰ ﺑﺪون اﻛﺴﻴﮋن و ﻫﻮا ﺟﻬﺖ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪه اﻧﺪ. ﻣﻴﺰان وزن ﻣﺘﻔﺎوﺗﻲ از رزﻳﻦ در داﺧـﻞ ﻇـﺮوف ٢٥٠ و٥٠٠ ﻣﻴﻠـﻲ ﻟﻴﺘـﺮى ﺷﻴﺸـﻪ اى ﻣـﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ. در ﻇﺮوف ٢٥٠ ﻣﻴﻠﻲ ﻟﻴﺘﺮى ٢٠٠ ﮔﺮم و در داﺧﻞ ﻇﺮوف ٥٠٠ ﻣﻴﻠﻲ ﻟﻴﺘﺮى ٤٠٠ ﮔﺮم رزﻳﻦ ﭘﻠﻲ اﺳـﺘﺮ ﻏﻴـﺮ اﺷﺒﺎع رﻳﺨﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﻴﺰان زﻣﺎن اﻛﺴﻴﮋن دﻫﻲ ﺑﻪ آن ﻧﻴﺰ ﺗﻐﻴﻴﺮ داده ﺷﺪ. ﺟﻬﺖ ارزﻳﺎﺑﻲ اﺛﺮ ﺗﻐﻴﻴﺮات اﻋﻤﺎل ﺷﺪه ﺑﺮ روى رزﻳﻦ، ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎى ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه درون آون در دﻣﺎى ٧٨ درﺟﻪ ﺳﻠﺴﻴﻮس ﻗﺮار داده ﺷﺪﻧﺪ و در ﺑﺎزه زﻣﺎﻧﻲ ﻳـﻚ ﺳـﺎﻋﺖ ﻣـﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪ ﻛﻪ در ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻣﻮارد ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺣﺎوى اﻛﺴﻴﮋن ﺑﺪون ﺗﻐﻴﻴﺮ وﻳﺴﻜﻮزﻳﺘﻪ در داﺧﻞ ﻇـﺮف ﺑـﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧـﺪه اﺳﺖ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ رزﻳﻦ ﺑﺪون اﻛﺴﻴﮋن، ﺑﺎ اﻓﺰاﻳﺶ وﻳﺴﻜﻮزﻳﺘﻪ ﺷﺮوع ﺑﻪ ژل ﺷﺪن ﻛﺮده اﺳﺖ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ اﺛـﺮ ﻫـﻮا ﻧﻴـﺰ ﻣـﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ. ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪه ﻛﻪ ﻫﻮا ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﻳﺶ زﻣﺎن اﻧﺒﺎردارى ﻣﻲ ﺷﻮد وﻟﻲ در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ اﻛﺴﻴﮋن ﻛﻤﺘﺮ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ.
| ردﻳﻒ | ﻇﺮﻓﻴﺖ ﻇﺮف ﻧﻤﻮﻧﻪ (ﻣﻴﻠﻲ ﻟﻴﺘﺮ) | وزن ﻧﻤﻮﻧﻪ (ﮔﺮم) | ﻣﺪت ﺷﺎرژ اﻛﺴﻴﮋن ﺑﻪ داﺧﻞ ﻇﺮف(دﻗﻴﻘﻪ) | ﺳﺮﻋﺖ ﺧﺮوج اﻛﺴﻴﮋن(ﻟﻴﺘﺮ در دﻗﻴﻘﻪ) | ﺗﻌﺪاد ﺧﺮوﺟﻲ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻣﺴﻴﺮ | ﻣﻘﺪار اﻛﺴﻴﮋن ﻣﺼﺮﻓﻲ (ﮔﺮم) |
| 1 | 250 | 200 | 10 | 5 | 6 | 29.8 |
| 2 | 500 | 400 | 5 | 5 | 6 | 29.8 |
ﺟﺪول ١ – ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺳﺎزى ﺟﻬﺖ ﺗﺴﺖ زﻣﺎن ﻣﺎﻧﺪﮔﺎرى
در ﺟﺪول -١ اﻃﻼﻋﺎت ﺷﺎرژ ﻫﻮا و اﻛﺴﻴﮋن ﺑﻪ داﺧﻞ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎى زرﻳﻦ آورده ﺷﺪه اﺳﺖ. اﻛﺴﻴﮋن ﻣﺼﺮﻓﻲ از ﻧﻮع ﺻﻨﻌﺘﻲ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ از ﻃﺮﻳﻖ ﻓﻠﻮﻣﺘﺮ و ﻫﻤﺰﻣﺎن در داﺧﻞ ٦ ﻇﺮف ﻧﻤﻮﻧﻪ رزﻳﻦ ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮ اﺷـﺒﺎع اﻧﺸـﻌﺎب داده ﺷـﺪ. اﻛﺴـﻴﮋن دﻫـﻲ از ﻛـﻒ و ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺣﺒﺎب در ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎى ﻧﻤﻮﻧﻪ اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺖ. ﻫﻮا ﻣﺼﺮﻓﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻛﻤﭙﺮﺳﻮر ﺻـﻨﻌﺘﻲ ﻣﺘـﺮاﻛﻢ و ﺑﻌـﺪ از ﻋﺒـﻮر از ﻓﻴﻠﺘـﺮ ﻣﺸﺎﺑﻪ اﻛﺴﻴﮋن ﺑﻪ ﺷﺶ ﻇﺮف ﻧﻤﻮﻧﻪ رزﻳﻦ ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮ اﺷﺒﺎع ﺷﺎرژ ﺷﺪ. ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫـﺎى ﻣـﻮرد آزﻣـﻮن ﺳـﻪ ﺑـﺎر ﺗﻜـﺮار ﺷـﺪ. ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻧﺸﺘﻲ ﻳﺎ اﻧﺤﺮاف از ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺬف و ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺳﺎزى ﺗﻜﺮار ﺷﺪ. اﻳﻦ اﻧﺪازه ﮔﻴﺮى در ﺑﻴﺶ از ٥٠ ﺑﭻ ﺻﻨﻌﺘﻲ از ﻣﺤﺼـﻮﻻت ﭘﻠـﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮ اﺷﺒﺎع ﺑﺮ ﭘﺎﻳﻪ اﻳﺰوﻣﺮﻫﺎى ﻓﺘﺎﻟﻴﻚ اﺳﻴﺪ اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺖ.
در روش ﻫﻮادﻫﻲ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ، رزﻳﻦ ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮ اﺷﺒﺎع در داﺧﻞ ﻣﺨﺰن از ﭘﻤﭗ ﻋﺒﻮر داده ﺷـﺪ ﺑﻨﺤـﻮى ﻛـﻪ در آن ﺣﺒﺎب ﻫﻮا ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﻮد. در اﻳﻦ روش رزﻳﻦ ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮاﺷﺒﺎﻋﻲ ﻛﻪ ﺷﺮوع ﺑﻪ اﻓﺰاﻳﺶ وﻳﺴﻜﻮزﻳﺘﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد ﺑﺮرﺳـﻲ ﮔﺮدﻳـﺪ. ﺑـﻪ اﻳﻦ ﺻﻮرت ﻛﻪ در داﺧﻞ ﻣﺨﺰن ﺑﺎ ﭼﺮﺧﺶ از ﻃﺮﻳﻖ ﭘﻤﭗ ﺣﺒﺎب ﻫﻮا در رزﻳﻦ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪ و رزﻳﻦ ﺑﺎ ﺣﺒﺎب ﻫﻮا وارد ﺑﺸـﻜﻪ ﮔﺮدﻳـﺪ. ﭘﺲ از ﺑﺮرﺳﻲ و ارزﻳﺎﺑﻲ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺗﺴﺖ ﺑﺸﻜﻪ رزﻳﻦ، ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪ اﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﻳﺶ ﻋﻤﺮ اﻧﺒـﺎردارى رزﻳـﻦ ﻣـﻲ ﺷـﻮد. ﺑـﻪ اﻳـﻦ ﺻﻮرت ﻛﻪ رﺷﺪ وﻳﺴﻜﻮزﻳﺘﻪ رزﻳﻦ ﻣﺘﻮﻗﻒ و ﺑﻴﺶ از ﻳﻚ ﺳﺎل در اﻧﺒﺎر ﻧﮕﻬﺪارى ﺷﺪ و ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ اﺛﺮى از ژل ﻳﺎ اﻓﺰاﻳﺶ وﻳﺴﻜﻮزﻳﺘﻪ در آن ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﺸﺪ.
ﺗﺠﺰﻳﻪ و ﺗﺤﻠﻴﻞ داده ﻫﺎ
ﺑﺮ اﺳﺎس آزﻣﻮن ﻫﺎى اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻫﻮا و اﻛﺴﻴﮋن ﺑﺮ روى ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎى رزﻳﻦ ﭘﻠـﻲ اﺳـﺘﺮ ﻏﻴـﺮ اﺷـﺒﺎع ﺑﺎﻋـﺚ اﻓـﺰاﻳﺶ ﻓﻌﺎﻟﻴـﺖ ﺑﺎزدارﻧﺪه ﻫﺎى ﺧﺎﻧﻮاده ﻛﻴﻨﻮن ﺷﺪه، ﻛﻪ آن ﻫﻢ ﺑﻪ ﻧﻮﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﻳﺶ ﻋﻤﺮ اﻧﺒﺎردارى رزﻳﻦ ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮ اﺷﺒﺎع ﻣﻲ ﺷﻮد.
| ﻧﻮع ﮔﺎز ﻣﺼﺮف ﺷﺎرژ ﺷﺪه | ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ اﻟﻒ(ﺳﺎﻋﺖ) | اﻛﺴﻴﮋن ب(ﺳﺎﻋﺖ) | ﻫﻮا ج(ﺳﺎﻋﺖ) |
| ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮ اﺷﺒﺎع ﺑﺮ ﭘﺎﻳﻪ ارﺗﻮﻓﺘﺎﻟﻴﻚ اﺳﻴﺪ | 39:44 | 64:43 | 46:36 |
| ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮ اﺷﺒﺎع ﺑﺮ ﭘﺎﻳﻪ اﻳﺰوﻓﺘﺎﻟﻴﻚ اﺳﻴﺪ | 51:20 | 83:09 | 61:05 |
| ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮ اﺷﺒﺎع ﺑﺮ ﭘﺎﻳﻪ ﺗﺮﻓﺘﺎﻟﻴﻚ اﺳﻴﺪ | 47:00 | 76:19 | 62:06 |
ﺟﺪول ٢ – ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺗﺴﺖ ﺑﺮ روى ﻣﺤﺼﻮل رزﻳﻦ ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮ اﺷﺒﺎع ﺑﺮ ﭘﺎﻳﻪ اﻳﺰوﻣﺮﻫﺎى ﻓﺘﺎﻟﻴﻚ اﺳﻴﺪ
اﻟﻒ) ﻣﻨﻈﻮر از ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ، رزﻳﻦ ﺑﺪون ﻫﻮا ﻳﺎ اﻛﺴﻴﮋن اﺿﺎﻓﻲ ﺷﺎرژ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ.
ب) ﻣﻨﻈﻮر از اﻛﺴﻴﮋن، ﻧﻤﻮﻧﻪ رزﻳﻨﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ آن اﻛﺴﻴﮋن ﺷﺎرژ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ.
ج) ﻣﻨﻈﻮر از ﻫﻮا، ﻧﻤﻮﻧﻪ رزﻳﻨﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ آن ﻫﻮا ﺷﺎرژ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ.
ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺮ اﺳﺎس ﺑﺮرﺳﻲ اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺮ روى رزﻳﻦ اﻧﺒﺎر ﺷﺪه در ﻣﺨﺎزن و اﺛﺮ ﭼﺮﺧﺶ و ﻫﻮادﻫﻲ ﺑﻪ آن، ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣـﻲ ﺷـﻮد ﻛـﻪ ﻣﻲ ﺗﻮان رزﻳﻦ را در ﻣﺪت زﻣﺎن ﺑﻴﺸﺘﺮى در اﻧﺒﺎر ﻧﮕﻬﺪارى ﻧﻤﻮد. ﺑﺮ اﺳﺎس ﺗﺤﻘﻴﻖ اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺘﻪ در ﻳـﻚ ﺷـﺮﻛﺖ ﻣﺼـﺮف ﻛﻨﻨـﺪه ﻣﺤﺼﻮل ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮ اﺷﺒﺎع، ﺑﺮ روى ﻣﺤﻤﻮﻟﻪ رزﻳﻨﻲ ﻛﻪ اﻓﺰاﻳﺶ دو ﺗﺎ ﺳﻪ ﺑﺮاﺑﺮى وﻳﺴﻜﻮزﻳﺘﻪ داﺷﺖ روﺷﻲ ﺟﻬﺖ اﻓـﺰاﻳﺶ ﻋﻤـﺮ رزﻳﻦ ﻣﻄﺮح و اﺟﺮا ﺷﺪ. در اﻳﻦ روش ﺗﻤﺎﻣﻲ ﺑﺸﻜﻪ ﻫﺎى رزﻳﻦ ﺑﻪ داﺧﻞ ﻣﺨﺰن ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺷﺪ و ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻳﻚ دﺳﺘﮕﺎه ﭘﻤﭗ ﻣﻜﺶ از ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﺨﺰن و رﻳﺰش از ﺑﺎﻻ ﺑﻪ داﺧﻞ ﻣﺨﺰن، ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ ﺣﺒﺎب ﻫـﻮا داﺧـﻞ آن ﺗﺸـﻜﻴﻞ ﮔﺮدﻳـﺪ اﺟـﺮا ﮔﺮدﻳـﺪ. وﺟـﻮد ﻫـﻮا (اﻛﺴﻴﮋن) در داﺧﻞ رزﻳﻦ ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﻳﺶ ﻋﻤﺮ ﻧﮕﻬﺪارى رزﻳﻦ ﺷﺪ.
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﻴﺮى
ﺑﺮ اﺳﺎس ﺗﺤﻘﻴﻖ اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺮ روى رزﻳﻦ ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮ اﺷﺒﺎع اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻴﺰان اﻛﺴﻴﮋن ﻣﺤﻠﻮل در رزﻳﻦ ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﻳﺶ ﻋﻤﺮ رزﻳﻦ در اﻧﺒﺎردارى آن ﻣﻲ ﺷﻮد. اﻳﻦ اﻓﺰاﻳﺶ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺘﻮﺳﻂ 62.4% درﺻﺪ ﺑﻮده اﺳﺖ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺟﻬﺖ اﻓﺰاﻳﺶ ﻋﻤﺮ اﻧﺒﺎردارى رزﻳﻦ ﻣﻲ ﺗﻮان آن را در ﻣﺨﺎزن داراى ﺳﻴﺴﺘﻢ ﭼﺮﺧﺶ از ﻃﺮﻳﻖ ﭘﻤﭗ ﻧﮕﻬﺪارى ﻧﻤﻮد و ﺑﺎ ﻣﻜﺶ آن از ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﺨﺰن و ﺑﺮﮔﺸﺖ آن از ﺑﺎﻻى ﻣﺨﺰن ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺣﺒﺎب ﻫﻮا، ﻋﻤﺮ رزﻳﻦ ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮ اﺷﺒﺎع را اﻓﺰاﻳﺶ داد. اﻳﻦ روش ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ روش ﻛﺎرﺑﺮدى ﺟﻬﺖ اﺟﺮا در ﺻﻨﺎﻳﻊ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻨﻨﺪه و ﻣﺼﺮف ﻛﻨﻨﺪه رزﻳﻦ ﻫﺎى ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮ اﺷﺒﺎع ﺑﺴﻴﺎر ﺣﺎﻳﺰ اﻫﻤﻴﺖ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻣﻨﺎﺑﻊ
Karl Fink Johannes, (2013), “Chapter 1 – Unsaturated polyester resins, Reactive polymers fundamentals and applications: A concise guide to industrial polymers”, (second edition), 1-48. Eastman Inhibitor for Fiberglass-Reinforced Plastics Market, GN-407B
Feng-Mao Huang, Shih-Wen Yur, Ming-Zhou Chuang ( 2011), United States Patent US 8,048,965 B2 Method for Extending Shelf Life of Vinyl Ester Resin or Unsaturated Polyester Resin
